Search
Enter Keywords:
Start
Podpórki różne, różniste... Drukuj E-mail
poradnik wędkarski - sprzęt wędkarski
Napisał Wojciech Kamiński   
sobota, 12 listopad 2005
Podpórki towarzyszą wędkarzowi od początków wędkarstwa. Najpierw korzystano z darów natury, jako widełek złamanych gałązek drzew i krzewów, rosnących nad wodą. Praktyka ta nie zasługuje na pochwałę w dobie troski o środowisko naturalne, zwłaszcza że producenci zadbali o szeroką gamę podpórek z różnorodnymi udogodnieniami i zastosowaniami. Warto zaopatrzyć się w trwałą, zapewniającą wygodę łowienia podpórkę.

Od tego elementu naszego wyposażenia zależy również trwałość naszych wędek. Wędka nie mająca styku z twardym, zapiaszczonym, często kamienistym podłożem, elegancko spoczywająca na podpórkach świadczy o klasie wędkarza. Podstawową zasadą dobrej podpórki jest wykonanie jej w taki sposób, aby wędka leżała stabilnie, zapewniając jednocześnie szybką reakcję na branie. Żyłka nie powinna mieć możliwości zaczepienia się o wystające kawałki plastiku, bądź szczeliny. Materiał, z którego wykonana jest podpórka powinien być elastyczny, nie niszczący powierzchni wędki. Najczęściej spotykane są plastikowe rurki, różnego rodzaju pianki. Podpórki metalowe muszą mieć wierzchnią warstwę ochronną np. z miękkiego igielitu.

Kształt podpórek nie jest obojętny. Zależy on od metody i sprzętu, którym się posługujemy. Tylna podpórka skonstruowana jest w taki sposób, żeby dolnik wędziska był stabilny. Jest to szczególnie ważne podczas łowienia lekką gruntówką denną typu „drgająca szczytówka” oraz metodą odległościową. Natomiast widełki przednie charakteryzują się szeroką płaszczyzną oraz niekiedy wycięciem na żyłkę . Wbrew pozorom istotną rzeczą jest dobry gwint. Plastikowe po kilkunastu razach ulegają deformacjom i szybko się zużywają. Polecałbym metalowy z regulacją tzn. aby można było pochylać podpórkę w różne strony bez wyjmowania sztycy . Jest to szczególnie przydatne w trudnych warunkach brzegowych, gdy trudno jest wbić sztycę pod odpowiednim kątem. Jeżeli nie posiadamy regulacji, a mamy podpórki możemy dokupić sam przyrząd regulacyjny.

Dodatkowym udogodnieniem dla wędkarzy posługujących się metodą odległościówki angielskiej jest zamontowanie w przedniej podpórce kawałka gąbki. Gąbkę tą nasączamy płynem odtłuszczającym (może być zwykły do zmywania naczyń), co pewien czas jednocześnie zwijając żyłkę i kładąc szczytówkę na gąbce odtłuszczamy ją. Dzięki temu żyłka łatwiej tonie, co przy tej metodzie ma duże znaczenie.

Powyżej opisane podpórki służyły do wędki, na którą bezpośrednio łowimy. Jednakże istnieje szeroki asortyment podpórek dla wędkarzy posługujących się metodą skróconego zestawu. Są to podpórki wieloczęściowe, na których można trzymać od kilku do kilkunastu początkowych 4-5 składowych części wędki tzw. topów. Jednak tego typu podpórki mają najszersze zastosowanie wśród wędkarzy startujących w zawodach. Do długiej wędki nieodzowny jest „klips”- niewielka zaciskowa podpórka, dzięki której zapobiegamy stoczeniu się długiej wędki do wody. Wędkarze, którzy stosują podesty wędkarskie (platformy), mają szereg możliwości przytwierdzenia do nóżek platformy niemal wszystkich rodzajów podpórek. Swoista podpórką są rolki. Używane są do odkładania i wystawiania długich wędek. Rolki należą do nieodzownego wyposażenia wędkarza posługującego się powyższą metodą. Zbudowane są z ruchomych wałków, zamontowanych najczęściej na czterech składanych nogach o regulowanej wysokości.

Wędkarze posiadający podest i jego wyposażenie nie muszą korzystać ze sztyc. Bez względu na wymiar i kształt każda podpórka powinna mieć sztywną, ostrą, dającą się wbić w grunt sztycę. Najbardziej popularne są cienkie aluminiowe, jednak bardzo szybko ulegają odkształceniom. Dobra mocna sztyca powinna posiadać teleskopową regulację wysokości, aby można było pod różnym kątem ustawić wędzisko do powierzchni wody. Dolne części sztyc wykonane są w różny sposób: mogą to być szpice, łopatki lub wkręty. Szpice i łopatki z łatwością można wbić w piaszczysto-gliniaste podłoże, natomiast wkręty zdają egzamin podczas przebijania się przez spoisty, pokryty darnią grunt. Najbardziej wszechstronną sztycą jest trójnóg, który dzięki osobnej regulacji każdej nogi można ustawić na każdym terenie (płyty betonowe, kamienie).

Dostępne są sztyce powleczone materiałami zapobiegającymi utlenianiu się trujących związków przedostających się do wody. Z reguły są one trwalsze i nie rysują swojej powierzchni podczas wbijania w ostry, kamienisty grunt, jak w przypadku zwykłych aluminiowych.

dalej »

Copyright 2000 - 2004 Miro International Pty Ltd. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Mambo jest wolnym oprogramowaniem rozprowadzanym na warunkach licencji GNU/GPL.