W październiku skupiam się na doskonaleniu techniki wędkowania na kanałach. Jest to związane z przeprowadzaniem licznych zawodów na takich łowiskach. Obserwuję wędkarzy, którzy przychodzą na kanał z parogramowym spławikiem, kotwiczą go łezką na dnie i po uprzednim zanęceniu kaszą z makaronem czekają na dużego leszcza, a może trafi się karp! Ci wędkarze bardzo często wracają do domu z pustą siatką wynajdując najczęściej przyrodnicze uwarunkowania swojego niepowodzenia. Jednak trafia się taki dzień w miesiącu, kiedy wyjmują złote leszcze aż dziw, że takie występują w kanale.

Wśród wędkarzy panuje przekonanie, że jak nie złowili pokaźnej ryby w postaci parokilogramowego "sandała", czy leszczowego "klocka", a na wędce mieli na pewno jeszcze większego "cabana", to wędkowanie tak naprawdę było nieudane. Spróbuję pokazać, że "małe jest piękne" i udowodnić, że łowienie niewielkich rybek jest nie lada sztuką, a poza tym może dostarczać dużo satysfakcji. Jeżeli ktoś chełpi się rekordowo dużymi okazami, wystarczy, że z masy przeżuci się na osiąganie rekordowych ilości. Jestem przekonany, że wyniki w granicach paru set sztuk w ciągu 3 godzin wędkowania wywoła respekt i szacunek wśród kolegów wędkarzy.

Właściwie spławikowy sezon wędkarski mamy już za sobą. Ryby o tej porze roku trudno zlokalizować, a jak się nam to uda, to z braniami jest nie najlepiej. Poza tym przenikliwe zimno i pojawiający się na wodzie lód szybko przependzają nas do domu.

W tym czasie warto zastanowić się czy jesteśmy przygotowani do przetrwania zimy?

Pytanie trochę prozaiczne, ale zasadne. Okazuje się bowiem, że większość z nas odstawia spławikowy ekwipunek w kąt i czeka, aż nastanie wiosna by znów radośnie zamoczyć kija.